بهره وری

وقت داریم اما اولویت بندی چطور؟

ما آدم های خیلی گرفتاری هستیم

خیلی از ما احساس می کنیم که آدمهای خیلی گرفتاری هستیم و اصلا وقت خیلی از کارها را نداریم. نمی دانم برایتان پیش امده یا نه؟ که شب با کلی برنامه ریزی شب بخوابید و صبح که بیدار می شوید با ترکیدن لوله اشپزخانه و یا خراب شدن ماشینتان مواجه شوید. کاملا غافل گیر می شوید و بدنبال لوله کش و تعمیر کار می گردید ،هماهنگ می کنید وقت و هزینه صرف می کنید تا اینکه شرایط را تا جای ممکن به حالت عادی برگردانید. شما همه این کارها را انجام می دهید درحالی که اگر شب قبل که در حال برنامه ریزی کارهای فردا بودید، اگر از شما خواسته می شد که در بین آن همه برنامه های فشرده برای تعمیر لوله یا ماشینی که شما را در میانه راه جا گذاشته، زمانی در نظر بگیرید دچار کابوس و بحران فکری می شدید.اما شما ناباورانه به این قبیل از کارهای پیش بینی نشده رسیدگی می کنید و حتی شاید به کارهای روزمره شمالطمه چندانی وارد نشود. آنچه که اتفاق می افتد این است که طول روز و زمانی که در اختیار داریم با روزهای دیگر تفاوتی نکرده است.

 

 

واقعا وقتش را نداریم یا برایمان مهم نیستند؟

تنها اولویت ها و ترتیب کارها هستند که برخی انجام می گیرند و برخی همیشه در لیست کارهای معوق ما قرار می گیرند. اگر شما هیچگاه وقتی برای تفریح ، سفر ، مطالعه ، ورزش ، دیدار با دوستان و خیلی از کارهایی که واقعا در زندگی همه ما مهم و تاثیر گذار هستند ، وقت ندارید، بعید است که باعث و بانی آنها همیشه گرفتاری و تنگناهای مالی باشند. اگر روزانه حداقل دو ساعت از وقت خود را مقابل تلویزیون می گذرانید اما در طول روز مطالعه نمی کنید این به این معنی نیست که شما وقت ندارید. تنها یک دلیل وجود دارد و آن این است که در برنامه روزانه شما تلویزیون نسبت به مطالعه از اولویت بالاتری برخوردار است.
یا اینکه اگر همه روزه با تاخیر به محل کار می رسید به این دلیل است که همه دلایلی که ممکن است باعث دیر رسیدن شما باشند نسبت به موقع رسیدن شما از اولویت بالاتری برخودار هستند.
این مثال ها صرفا مثال های قابل لمس در زندگی همه ما بودند والا برای همه افراد به موقع در محل کار حاضر شدن فضیلت خاصی محسوب نمی شود.
نتیجه اینکه ما پیوسته درگیر اولویت های خودمان هستیم. این ما هستیم که با اهمیتی که در ذهن خود برای هر چیزی قائل می شویم زمان بیشتری صرفش می کنیم و این ما هستیم که با نادیده گرفتن چیزهای مهم دیگر باعث می شویم چیزهای کم اهمیت تر دیگر جای آنها بگیرند.

و کلام آخر اینکه  جایگاهی که ما امروز در آن هستیم برآیند اولویت بندی های ماست.

نظرتان را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×